تنهایی

دیروز که روز اول عید بود, یاد یکی از دوستام افتادم, امسال سال اولی بود که از خانومش  جدا شده بود , با خودم فکر کردم ,  زنگی بهش  بزنم و حالی ازش بپرسم که طفلی زیاد احساس تنهایی نکنه.

بعد از حال و احوال و تبریک و این حرفا , پرسیدم موقع  تحویل سال کجا بودی؟

گفت هیچ جا, همینجا,  خونه بودم.

گفتم تنهایی؟

گفت اره دیگه با کی میخواستی باشم ؟

گفتم زیاد ناراحت نباش, میدونم که خیلی بهت سخت گذشته, سر ساعت تحویل, تنها تو خونه.

ادامه دادم و گفتم:  من اتفاقا زیاد به فکرت بودم و میخواستم حتی  بهت زنگ بزنم که ساعت تحویل  رو بیای که با هم باشیم اما میدونم که خیلی ها مقیدن که اون لحظه ای که سال تحویل میشه رو توخونه خودشون باشن.

گفت آره , مردایی که از خانوماشون جدا میشن, نباید اون سال اول, تنهاشون گذاشت, اصلا کار درستی نیست!

گفتم, راست میگی, هر سال دور هم و صحبت و بگو و بخند, یکدفه ببینی خودت تنها نشستی سر سفره هفت سین و هیچکی باهات نیست, خیلی ناراحت   کنندست .

گفت, خطرناکه, اصلا  خیلی خطرناکه!

گفتم خطرناک؟!

گفت آره  خطرناک, خطر جانی ممکنه داشت باشه !

گفتم,  اره دیگه اون لحظه آدم یاد خاطرات گذشته میوفته و این داستانا.

گفت میدونی من زمانی که نشسته بودم و منتظر تحویل سال بودم , رادیو  فارسی رو هم گرفته بودم که سر ساعت اعلام کنه که کی سال تحویل میشه, همون جوری هم داشتم تو سرم, خاطرات گذشته رو ورق میزدم و به عید سال قبل و سالهای قبل تر فکر میکردم, اونجا بود که  ترس ورم داشت, اونجا بود که فهمیدم که مردا رو اگر هنوز مدت زیادی از جداییشون نگذشته و هنوز عادت نکرده باشن, نباید تو اینجور مواقع  تنهاشون گذاشت, خطر جانی, تو این لحظه تهدیدشون میکنه!

گفتم یعنی تا اون حد که فکر  خود کشی و این حرفا میاد تو کلشون؟!

گفت  نباید تنهاشون گذاشت, چونکه ممکنه سکته کنن و کسی نباشه که کمکشون کنه!

گفتم از ناراحتی؟ سکته؟ یعنی تا اون حد اذیت میشه؟!

گفت,  ناراحتی کجا بود قربونت برم,  ممکنه از خوشحالی سکته کنه . وقتی که میبینه چقدر راحت شده! 🙄